Ish-diplomati amerikan Christopher Hill ka shprehur shqetësimin dhe zhgënjimin e tij lidhur me vendimin e gjykatës për ish-krerët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), veçanërisht për fatin e ish-presidentit Hashim Thaçi. Hill, i cili shërbeu si i dërguar special i SHBA-së në Kosovë gjatë viteve 1998-1999, ka vënë në dukje vështirësitë e jashtëzakonshme të situatës në atë periudhë.
Ai ka theksuar se Thaçi nuk ushtronte një kontroll të plotë mbi UÇK-në, duke e cilësuar atë më shumë si një grup të bashkuar nga aspirata për liri dhe pavarësi, sesa një ushtri të rregullt. Sipas Hill, gjenocidi serb kishte arritur një pikë kulmore, duke e bërë të domosdoshme ndërhyrjen ndërkombëtare përmes bombardimeve për të shmangur një krizë humanitare më të thellë. Kjo situatë, sipas tij, kërkonte veprime të shpejta dhe të vendosura.
Në një intervistë për KlanNews, Hill ka deklaruar se kishte dëshmuar në mbrojtje të Thaçit, pasi besonte se ai nuk ishte përfshirë në veprime të paligjshme. ‘Ishte një zhgënjim i madh për mua kur gjyqtarët morën një vendim të kundërt,’ ka thënë ai, duke shtuar se edhe pse vendimet gjyqësore janë të paparashikueshme, ai ishte shumë i zhgënjyer nga rezultati.
Duke folur për organizimin e UÇK-së dhe rolin e Thaçit, Hill ka nënvizuar se nuk ka parë asnjë ‘sipërmarrje të përbashkët kriminale’. Ai ka theksuar se UÇK-ja ishte një organizatë që synonte pavarësinë e Kosovës, por pa një strukturë komanduese qartësisht të definuar. ‘Në atë kohë, shumë individë donin të ishin në krye, por kjo nuk e bëri UÇK-në një ushtri të rregullt,’ ka shpjeguar ai.
Hill ka përsëritur se Thaçi nuk kishte kontroll të plotë mbi situatën në terren dhe se mungesa e një autoriteti qendror që jepte urdhra e bënte situatën edhe më komplekse. Megjithatë, ai ka theksuar se UÇK-ja kishte kapacitete të limituara, por dëshira për liri ishte e fortë.
Në fund, ish-diplomati amerikan ka theksuar rëndësinë që të gjithë të shikojnë drejt së ardhmes, duke punuar për një Kosovë më të mirë dhe duke lënë pas tensionet e së kaluarës. Ai ka nxjerrë në pah nevojën për reflektim mbi të kaluarën dhe për një dialog konstruktiv për të ardhmen e vendit.


